İzmir’in Seferihisar ilçesinde, bir narenciye bahçesi içerisinde konumlanan Payamlı Evi, kırsal bir kulübenin çağdaş bir yorumu olarak ele alınmıştır. Projenin temel tasarım kriteri, işveren ihtiyaçlarını en yalın ve ekonomik biçimde karşılamak; bu doğrultuda malzeme çeşitliliğini minimumda tutarak yerel malzeme ve işçilikten yararlanmaktır.

Mekânsal kurgu, iç mekânla bahçe ve dere arasındaki ilişkiyi doğrudan kuran merkezi bir yaşam aksı etrafında şekillenir. Bu omurga, koridor ihtiyacını en aza indirirken özel ve ortak alanları net bir biçimde ayırır. Yaşam alanlarının hem ön terasa hem de arka avluya açılması, mekânlar arasında katmanlı geçişler ve kesintisiz manzara ilişkileri oluşturur.

Yerel kamışlardan üretilen gölgeleme elemanları, özel tasarım ahşap detaylar ve sıva, ahşap, taş ve koyu alüminyumdan oluşan sade malzeme paleti; doğayla uyumlu, sakin ve duyusal bir atmosfer yaratır. Payamlı Evi, mimarinin geri planda kaldığı, doğayla bütünleşen dingin bir yaşam ortamı sunar.